TLDR
İhraç Edilmiş Hisse Senetleri, bir şirketin yetkili hisse havuzundan hissedarlara fiilen ihraç ettiği; hem dolaşımdaki hisseleri hem de şirketin elindeki hazine hisselerini kapsayan toplam hisse sayısıdır.
Zaman İçinde İhraç Edilmiş Hisselerin Yönetimi:
Bir girişim birden fazla finansman turu aracılığıyla büyüdükçe, her yeni öz sermaye ihracıyla birlikte ihraç edilen hisse sayısı artar; yeni yatırımcı turları, opsiyon kullanımları ve varant dönüşümleri hepsi ihraç edilen hisse sayısına katkıda bulunur. İhraç edilen hisse sayısını yetkili hisse sayısına göre yönetmek süregelen bir yönetim sorumluluğudur: ihraç edilen hisseler yetkili tavan yaklaştığında şirket, yetkili hisselerde artışı onaylamalıdır (tipik olarak hissedar onayı gerektirmektedir). İyi yönetilen girişimler, acil yönetim eylemleri olmadan gelecekteki öz sermaye ihtiyaçlarını karşılamak için yetkili ancak ihraç edilmemiş hisselerin ‘rezervini’ sürdürür.
İhraç Edilmiş vs. Yetkilendirilmiş vs. Tedavüldeki
İlişkili ancak farklı üç kavram: yetkilendirilmiş hisseler, ana sözleşme tarafından izin verilen maksimum sayıdır; ihraç edilmiş hisseler, hissedarlara dağıtılmış olanlardır; tedavüldeki hisseler, şirket tarafından geri alınmamış ihraç edilmiş hisselerdir (hazine hisseleri). Ayrımlar sahiplik hesaplamaları, oy hakları ve yeni ihraçlar için yetkili hisse kullanılabilirliği için önemlidir. Kurullar yetkili kapasiteyi izlemeli ve sınıra yaklaştığında hissedar oylaması yoluyla artışlar önermelidir.
İhraç Mekaniği
Her hisse ihracı uygun belgelendirme gerektirir: hisse sertifikaları veya kayıt-girişleri, hisse kayıt defterine ve cap table‘a güncellemeler, menkul kıymet hukuku uyumu (federal istisna analizi ve eyalet dosyaları) ve geçerli olduğunda vergi raporlama.
İhraç edilmiş paylar ve cap table okuması
İhraç edilmiş pay sayısı, cap table’ın “bugün” fotoğrafıdır; ama işlem fiyatlaması neredeyse hiç onunla yapılmaz — payda tam sulandırılmış sayıdır (opsiyonlar, varantlar, dönüştürülebilirler dâhil). Türk hukukunda kayıtlı sermaye sistemi farkı netleştirir: tavan, kullanılana dek ihraç edilmiş değildir ve sayıma girmez; taahhüt edilmiş enstrümanlar ise girer. İkinci pratik nokta pay defteri disiplinidir: nama yazılı payların devri pay defterine kayıtla şirkete karşı hüküm ifade eder; ihraç edilmiş görünen ile defterde yazan arasındaki fark, due diligence’ın ilk gün eşleştirdiği iki listedir. Üçüncüsü geri alınan paylar: şirketin TTK m. 379 sınırında tuttuğu kendi payları, oy ve temettüde nötrleşir ve metriklerde ayrıca gösterilmelidir.