19 Kasım 2025’te Yönetici Ortağımız Erdem Mümtaz Hacıpaşaoğlu, Lokomotif AI tarafından Vadi İstanbul‘da düzenlenen Avukatlar İçin Yapay Zekâ Zirvesi‘ne konuşmacı olarak katıldı. Zirve; pratisyen avukatları, kurum avukatlarını, hukuk fakültesi akademisyenlerini ve legal-tech operatörlerini aynı soru etrafında bir araya getirdi: YZ ile çoğaltılmış bir meslekte avukatlık yapmak gerçekte ne anlama geliyor?
Zirvenin merkezindeki tez netti: YZ; bir defa değerlendirilip benimsenecek veya reddedilecek bir araç değil — hukuk işinin üretildiği zeminin parçasına dönüşen bir altyapı; onu bilinçle entegre eden avukat ve firmalar, başkasının sorunu olarak ele alanların önüne geçecek.
Bugünün hukuk YZ yığını
Mümtaz, hukuk YZ yığınının çalışan katmanlarını detaylandırdı: retrieval-augmented hukuki araştırma, sözleşme yazımı ve incelemesi, due diligence hızlandırma, e-discovery örüntü yakalama, müvekkil giriş otomasyonu ve dokümanları, takvimleri ve dosya verisini birleştiren yeni nesil iç-iş akış ajanları. Amaç bir tedarikçi haritası okumak değil; hangi katmanların üretime hazır, hangilerinin hâlâ deneysel olduğunu netleştirmekti.
Verimlilikten pratiğin yeniden tasarımına
Sohbetin ikinci yarısı verimlilik çerçevesinin ötesine geçti: asıl soru avukatı %20 daha hızlı kılmak değil; pratiği öyle yeniden tasarlamak ki avukatın zamanı hâlâ insanın daha iyi yaptığı işe — muhakeme, müzakere, müvekkil ilişkisi ve yapısal tasarım — harcansın.
Yeni avukat profili
Mümtaz birçok kürsüde tekrarladığı temaya geri döndü: modern avukat artık yalnızca emsalin koruyucusu değil; yapının tasarımcısı — bu duruş, YZ ile çoğaltılmış pratikte daha da belirleyici; yalnızca kâğıt itelemeyi bilen avukatın günlük çıktısı birkaç yıl içinde otomatik sistemlere emiliyor.
Kapanış
Oturum dinleyiciye yönelik şu pratik mesajla kapandı: Önümüzdeki on yılı tanımlayacak avukatlar, YZ’yi varoluşsal bir tehdit olarak değil; zanaatlarının bir sonraki katmanı olarak ele alanlar olacak — ve bu yönelim tek bir araç alımıyla değil; pratiğin hangi kısımlarının otomasyona, hangilerinin insana, hangilerinin gerçekten yeniden tasarıma değdiğine dair çalışan bir teoriyle başlıyor.
